Herkes vasiyetini hazirlamalidir!

Her sevginin baslangici, insan yasaminda günesin dogdugu andir elbette. Oysa, çaba harcamadan, birilerinin kendisini sevmesini bekleyenler basarili olamazlar hiçbir zaman... Ne sazi konustururlar, ne neyi üflerler, ne de siire varir dilleri...

Gözlerim gözünde aski seçmiyor
Onlardan kalbime sevda geçmiyor
Ben yordum ruhumu biraz da sen yor
Çünkü bence simdi herkes gibisin.

Artik yüzünde görmeyi arzuladigim ifadeler vardi,
O içten, samimi gülüsünün yerini almasi gerekenler
Gerçi ne alabilirdi o gülüsünün yerini Bende bilmiyorum.. 
Aslinda merakta ettim simdi, Merak etmismisim!

Bir oda , yerde bir mum , perdeler indirilmis;
Yerde çiplak bir gömlek , korkusundan dirilmis.
Süt beyaz duvarlarda , çivilerin gölgesi;
Artik ne bir çitirti , ne de bir ayak sesi....

Kirlangicin biri, bir adama asik olmus.
Cesaretini toplayip penceresine konmus.
Önce olabildigince dik durmus,
Sonra gagasiyla cama vurmus.
'-Tik... tik tik...'
Çok mesgulmüs adam... öfkeyle cama dönüp bakmis:
'-Kimmis onu isinden alikoyan?'
Kirlangicin minik kalbinde amansiz bir heyecan
Kirik sözcükler dökülmüs gagasindan...
'-Hey adam, seni nicedir izliyorum.
Sorma nedenini, niçinini,
Ama galiba seni seviyorum'.

Yem olmamak için azgin firtinaya, siginmistim bir ardicin kovuguna;
Sabirsizlikla beklerken sabahi, ilisti gözlerime sicak bir odanin
aydinligi.
Gözlerimi diktim camlara, baktim içeride genç bir adam tek basina
oturmakta;
Ölümün gölgesi düsmüs gözlerine, basi önde derin derin düsünmekte
Kendi çilem yetmezmis gibi bana, uçtum yüzü kederle güzellesen bu
adama
Mezer tasini andiran bir koltukta oturan o yikilmis adama.

Iki gövdeyiz bir firtinayla tutusan, Camlarda geceyarisi parlayan iki alev, Iki göktasi karanligin içinde akan, ayni kaderin iki suçu okuyuz biz. birtek ayni bakisi saçan iki gözüz biz, iki ürperen kanadiz ayni düsü tasiyan, iki kederli gövde, bir tanri mezarinin mermerine yaslanmis, eski güzelligin gömülü oldugu mezarin, ayni sirlari veren iki sesli bi agiz. bir tek ayni sfenks'i kurariz durmaksizin, bir tek ayni çarmihin iki kanadiyiz biz.

Birbiri ardina geliyorsa mutsuzluklar
Keskin bir biçak gibi saplaniyorsa acilar
Kösebaslarini tutmussa umutsuzluklar
Ve uçurumlarda yankilaniyorsa askin son çigliklari
Ayrilik güzeldir...

Bu siiri 7 sene önce kendim yazdim.Su an yas 33